|
"The more you feel you've grown,
The more you feel alone"
Na
een wat langere aanloop op de middelbare school en
enkele personeelswisselingen was de eerste single
van Supersister, She Was Naked, in 1970 een
zomerhit. Robert-Jan Stips, Sacha van Geest, Ron van
Eck en Marco Vrolijk maakten onder leiding van Hans
van Oosterhout hun eerste lp: Present from Nancy.
Die plaat bleek een groot succes. Het geluid van
Supersister, progressief, lange stukken, veel
variatie en tempowisselingen bleek heel goed de
tijdsgeest te vangen. Op zoek naar vrijheid en
grenzen verleggen, ook in muziek. Supersistermuziek
was dan wel serieus, maar had een humoristische
ondertoon waarbij ze zichzelf niet spaarden.
Het opzoeken van grenzen was ook het thema van de
studenten. Niet voor niets steunde Supersister de
Vietnam Festivals en tradt regelmatig op
bij protestdemonstraties. Daarnaast doorliepen ze
als band het hele Nederlandse zalen- en clubcircuit. In deze
fase ontstaat het nummer Wow. De groep die als
intelligent bekend staat, of intelligente muziek
maakt reageert op deze veronderstellingen door een
zogenaamd intelligent nummer te maken. Robert-Jan
kondigt het nummer op zijn eigen wat cynische manier
ook aan als het intelligente nummer: “De tekst van
dit intelligente nummer is dan ook heel
intelleigent, namelijk voornamelijk de woorden: wow,
wow en nog eens….. reacties uit de zaal: Wow.
Goed
zo! Daarna barst het nummer los en heb ik regelmatig
mensen compleet uit hun dak zien gaan. Bijzonder,
want Supersisterconcerten waren vaker zit- en
ligconcerten.
Niet alleen werd Supersister door studenten
gedragen, ze werden ook gezien als de vaandeldragers
van alternatieven en hadden het langste haar van de
bands die op dat moment in Nederland populair waren,
met uitzondering van Wally Tax dan.
Na Nederland volgden concerten in Duitsland,
Frankrijk, Italië en Engeland. In Engeland maakte
Supersister indruk op niemand minder dan disc-jockey John Peel.
De populaire Peel had net een eigen platenlabel opgericht,
Dandelion. Supersister was de tweede act van het
vaste land die hij voor zijn label contracteerde.
Present from Nancy wordt ook uitgebracht in Amerika, net
als She was Naked, alleen wordt de titel speciaal voor
de preutse Amerikaanse markt veranderd in Dona Nobis Pacem.
De
populariteit van de groep wordt ook bij de omroepen
opgemerkt. In februari maakt de VPRO opnamen in
kasteel Groeneveld, Baarn en verzorgt aldus het
eerste
tv-optreden van de band. Het is een muzikaal
project waarin elke donderdagavond een groep
centraal staat. Supersister speelt oud werk:
Introductions en Present from Nancy en een nieuw
stuk: A Girl
Named You.
Later in het jaar spelen ze op het steeds
populairder wordende Pinkpop-festival.
Als opmaat voor de tweede lp, ook voor Polydor,
brengt de groep onder druk en protest opnieuw een
single uit: A Girl Named You/Missing Link. De plaat
doet volgens de verwachting helemaal niets en lokt
zelf de vraag uit of je dit soort muziek wel op
single uit moet brengen.
De
nieuwe lp, To the Highe$t Bidder (met dollarteken)
is
opgenomen in juni en juli 1971 en doet het veel beter
dan de single. In
tegenstelling tot de eerste hoes oogt de nieuwe
minder grauw. De geel getinte buitenzijde met twee ogen
die letterlijk geld zien wordt zelfs bijna ingetogen
aan de binnenzijde: vier zwartwit foto's van het
viertal. Opnieuw is Hans van Oosterhout de producer.
Hans wordt in interviews met de band regelmatig het
vijfde groepslid genoemd; een bijzonder compliment.
Op To the Highest Bidder staan nog maar vier stukken.
A
Girl Named You zet meteen de toon van de plaat. De
snelle ritmes blijven, veel en lange fluitsolo’s,
tempowisselingen, xylofoon, een wat typisch
clavecimbel gebruik en iets meer, maar nog steeds
weinig, zang. No Tree Will Grow (on too high a
mountain) is een wat minder lichtvoetig nummer, het
begint met zware elektronische klanken en ook de
tekst is niet optimistisch:
life is no good friend
good friendship never ends
the more you feel you've grown
the more you feel alone
start boasting your friends away
you think that is life 'your way'
though you know
no tree will grow on too high a mountain.
Deze
wat pessimistische visie beheerst ook de
andere teksten van dit album. In A Girl Named You is
te horen: "you think you’re living, but live’s living
you..." en het nummer eindigt met: "We’re Alone". In
Higher: "She couldn’t get much higher, so she lit her
own true fire…" En ook Energy schetst een somber
beeld: "Since we got no real fair choice, we better
let the whole world to the streams"....

Kant
twee van de lp opent met het al genoemde, lange stuk
Energy (out of
future). Het is een van de meest typische
Supersisterstukken met alle ingrediënten
voor het
zo typische geluid; niet alleen de
langere solo’s, maar opnieuw een space-stuk vol
geluidseffecten. Higher, het korte sluitstuk, is na
het lange stuk een prachtig melodisch stuk om bij te komen,
maar dan moet je even niet naar de tekst luisteren.
Alle muziek is geschreven door Robert-Jan: “Ik kom
met allerlei thema’s en die plakken we met z'n
vieren aan
elkaar. Soms is het nog een heel uitzoekwerk omdat
we zo verschillend zijn, maar we komen er altijd
uit.” Het feit dat er niet echt een zanger is, is
ook niet heel belangrijk: “We hebben geleerd ermee
te leven, maar uiteindelijk is het instrumentale
gedeelte voor ons het belangrijkste.”
Op de vraag waarom ze dit soort muziek maken
antwoordde Sacha van Geest: "We kunnen ons zo veel beter
uiten en ook omdat ik het fijn vind. Wij maken de
muziek 75% voor onszelf en 25% voor publiek. Het is
leuk als mensen ons vragen om iets te spelen wat
zijzelf leuk vinden."
Ron van Eck en Robert-Jan vinden de nieuwe plaat
mooi en ook meer een eigen stijl hebben: "Present
from Nancy was meer een afsluiting van een periode;
een soort document. De nieuwe plaat is serieuzer,
minder humor. Popmuziek is een afspiegeling van de
maatschappij, vandaar misschien."

Ondertussen
krijgt Supersister de kans om met een orkest te
werken. Het is een project in Duitsland, verzorgt
door de NDR. Robert-Jan en Ron schreven en
arrangeerden er speciaal nieuwe nummers voor
(*uitgebracht in 2000 als onderdeel van de limited
edition cd Memories Are New – SOSS Music). De band
wordt begeleid door het Tanz- und
Unterhaltungsorchester des NDR onder leiding van Alfred Hause.
Ondanks de toevoeging van het orkest blijft de
muziek heel typisch Supersister.
Robert-Jan wil niet altijd in hetzelfde doen, het is
juist goed om andere dingen, buiten de gangbare
paden, aan te pakken. Zo meldt hij al dat in de
nabije toekomst de groep
gaat werken met het Nederlands Danstheater; met een soort
modern ballet, maar hoe en wat is nog niet bekend.
Na het maken van de tweede plaat gaan allerlei
geruchten over een uitbreiding van de groep.
Ex-Brainbox gitarist John schuursma zou de groep
komen versterken. Er zijn inderdaad contacten
geweest, maar het komt niet tot een nieuw groepslid.
Wel blijft de groep zoeken naar nieuwe geluiden en
mogelijkheden, zo is Sacha druk bezig met
saxofoonlessen. Het instrument zou- zo zegt hij - al snel op het
podium te horen moeten zijn.
Als
promotie van TtHB wordt er toch nog een nieuw single
uitgebracht: No Tree Will Grow (on Too High a
Mountain)/The Groupies of the
Band. No Tree is een kortere versie van het stuk van
de lp, de B-kant is een humoristische parodie
helema al in Supersisterstijl. Producer Hans van
Oosterhout draagt bij aan de vocalen. Net als de
vorige single gebeurt er natuurlijk helemaal niets met de
plaat, ook op de radio is de single nauwelijks te horen.
Supersister
heeft zich inmiddels gevestigd als lp-groep, of groep van de
betere en langere nummers. Jammer genoeg gaat de Edison net aan hun
neus voorbij. De vraag die menigeen bezighoudt is of de band dit niveau
met een volgende plaat opnieuw kan waarmaken. Een andere
vraag is of het ontbreken van de zo specifieke
Supersister-humor de muziek niet te zwaar aan het
maken is.
To the Highe$t Bidder laat duidelijk merken van niet; de plaat izou
je kunnen zien als
onderdeel van een groeifase. Het uitkristaliseren
daarvan zou op de volgende plaat te merken moeten
zijn.
Paul Lemmens
Get the Flash Player to see this player.
Supersister Pinkpop Festival (excerpt)
|